Op bezoek bij...

Zoals ik al in de inleiding zei heb ik Hans leren kennen via het Hearforum.  Nu heb ik Hans ook al in levende lijve ontmoet via hearmeetings en hifishows, maar een keer op bezoek bij hem gaan was er maar steeds niet van gekomen. Onlangs is dat dan eindelijk eens gelukt.

Zo reed ik dus op een zaterdagmorgen naar het Brabantse land en eenmaal bij Hans aangekomen was er eerst koffie en een kennismaking met de vrouw van Hans. Na de kennismaking en de koffie zijn we naar de zolder gegaan waar de luisterruimte van Hans zich bevindt. Hans heeft net zoals ik een eigen luisterruimte en deze is ook akoestisch aangepast met diffusers. De luisterruimte is redelijk groot en oogt modern.

De versterkers die Hans heeft zijn de bekende Array Obsydian A3 voorversterker, de Array Obsydian PH-2 phonoversterker en de Array Quartz M2 Mono eindversterkers. De luidsprekers zijn de Infinity Omega en Hans heeft ook nog een bandrecorder van Revox. Maar met die Revox doet hij niet veel meer mee. Wel leuk om te zien trouwens. Verder heeft Hans ook nog een SACD speler, de Philips DVD963SA. Natuurlijk ook nog een Okki Nokki platenwasser, maar volledig verbouwd naar zijn eigen maatstaven. De bekabeling heeft Hans allemaal zelf gebouwd en zijn gevlochten. Een heidens karwei en je moet er maar zin in hebben. Deze techniek is later overgenomen door Array, die deze vlechtmethode nu toepast in hun eigen kabels. Wat weer komt doordat Hans zijn broer één van de oprichters is geweest van Array. Hans maakt ook gebruik van een gebalanceerde scheidingstrafo met 2 aparte netgroepen.

Hans zijn geluid en dus van de set kan ik het beste omschrijven als dynamisch en upfront. Ondanks dat het lijkt dat je erg dicht op de speakers zit is dat niet zo. Compleet gezichtsbedrog (ja, ik ben erin gestonken) en na het nameten van de luisterdriehoek bleek de luisterplek op de enige juiste plaats te staan. In 1e instantie had ik het gevoel om de luisterstoel wat naar achteren te plaatsen, maar kwam er snel achter dat dit niet juist was. Het leuke was dat Hans mij volledig mij gang liet gaan en eenmaal tot de conclusie komend dat het juist was v.w.b. luisterplek kon ik niets anders bedenken dat het gewoon gezichtsbedrog was, wat mede komt denk ik door de grote van de speakers. Ook heb ik nog even achteraan geluisterd, maar daar zit een laagboost die je niet wilt horen. Ik in ider geval niet. Hans vertelde dat er sommigen forumleden dit juist de beste plek vinden om te luisteren bij hem. Die houden kennelijk van een zware wollige laagboost of hebben nog nooit gehoord hoe laag moet klinken. Ik hou van een geblazen laag en niet van een discodreun, maar ieders zijn eigen smaak zal ik maar zeggen.

We zijn begonnen met luisteren naar de cd speler Opera Consonance Droplet 5.0 en daar viel mij een fris hoog op, die naarmate de luistersessie vorderde mij begon te irriteren en dus was het tijd voor de lunch met worstenbroodjes. Ik vond het 3D geluidsbeeld meer in een driehoekpunt en de artiesten stonden meer op een kluitje en dicht bij elkaar.

Na de lunch stapten we over op het analoog. En werd er geluisterd naar de Transrotor Fat Bob S met de tangiale arm, de Eminent ET2 arm en de Benz Micro Glider element. Bij het horen van de eerste tonen viel mij gelijk de rust op die ik zo vaak hoor bij analoog en mij een gevoel van thuiskomen geeft. Kennelijk ben ik dan toch een echte analoogliefhebber en geen digitaal liefhebber.

De Transrotor FBS is geen onbekende voor mij (immers ik ben zelf bezitter van een FBS), maar de arm en element waren compleet nieuw voor mij. Ik vond de arm erg mooi sporen en lag doodstil in de groef. (Dat sporen en doodstil in de groef liggen was mij ook al eens opgevallen bij de tangiale arm van forumlid en audiovriend Ruud).

Het element was nog compleet nieuw en moet duidelijk nog inspelen, want tijdens de luistersessie verschoof het geluidsbeeld van naar veel laag naar (te)veel hoog. Duidelijk is dit een inspeeleffect en voor mij goed herkenbaar. De 3D geluidsbeeld vond ik bij de draaitafel duidelijker groter en achter de speaker ook vullend en vloeiender in klank en de artiesten duidelijk een eigen plek met lucht erom heen. naar mijn beleving was het totale plaatje dan ook groter in afbeelding en realistischer dan bij de cd speler. De hele draaisessie met de draaitafel zijn er vele leuke oude lp's de revue gepasseerd en er is maar één audiofiele opname gedraaid. Ik vond het overtuigend genoeg dat je geen audiofiele persingen van 180 gram of reissue's nodig hebt om het maximale uit je draaitafel te halen.

De middag vloog voorbij en dat is een goed teken, want voor mij betekend dat ik het erg gezellig heb gehad. Het was plezierig en de koffie was lekker evenzo als het worstenbroodje en het gezelschap van Hans. Met de afspraak dat ik nog een keer kom als het element is ingespeeld namen we afscheid en ging ik aan het eind van de middag weer richting huis.