Luisterverslagen

Dat een vergelijk niet moeilijk hoeft te zijn, zonder ellenlange discussies vooraf hebben wij vandaag bewezen. De sfeer was uitmuntend, prettig en gemoedelijk.
Paul, onze gastheer was een echte gastheer. Alles tiptop in orde met heerlijke koffie e.d. en voor de inwendige mens waren er lekkere broodjes die waren gesmeerd door Paul's vrouw en Roger had als toetje voor de overbekende appelkruimel en christoffelvlaaien gezorgd. Ruud en ik waren aan de late kant, dus begonnen we ook later met het vergelijk.

De nummers waren van Muddy Waters-Folksinger (Chess) en Dead can Dance-Songs to the stars en Gino Vanelli- (?). Als eerste was de Kimber Tak-AG, daarna de Roksan HDC, daarna de Van Den Hul 502 Silver en daarna de Crystal Cable Ultra.

Vanaf mijn luisterpositie vielen mij de volgende verschillen op, dat de Roksan de minste van de vier was en gaf behalve een dun geluid ook een platte soundstage en het geluid kleefde aan de speakers. Het hoog van deze Roksan vond ik metalig klinken in mijn oren.Van vloeiendheid was geen sprake met deze Roksan kabel.

De Van Den Hul gaf veel meer betrokkenheid en klonk aan de onderkant (laag en midlaag) voller en donkerder en in het hoog was het helderder en verfijnder dan de Roksan. Ook stond alles los in de ruimte en er was diepte in het geluidsbeeld. 

De Kimber Tak-AG klonk weer verfijnder in het hoog en er was meer vloeiendheid in het gehele geluidsbeeld, dynamischer, alles had zijn eigen plek in het geluidsbeeld en ook deze kabel kwam volledig los van de speaker. Microdetails waren hier ook beter te horen dan de Van Den Hul en de Roksan. 

De Crystal Cable Ultra ging nog een grote stap verder dan de andere drie kabels en hier werd je gelijk betrokken bij de muziek en je was er echt bij. Hier klopte gewoon alles en mij viel erg op hoe natuurgetrouw het klonk in stem en instrument. Vooral de digireedo klonk hier levensecht. Ook het laag van de digiredoo was hier het best te horen met de Crystal. 

De winnaar (als men spreekt over een winnaar) was unaniem voor ons de Crystal Cable Ultra. Of zoals één zei het heel treffend zei : "dat wordt sparen". Flink sparen dan wel.

We hebben nog wat verder geluisterd met de Crystal Cable Ultra naar Frank Zappa, nummer weet ik niet meer, maar met een mooie gitaarsolo en dat klonk echt geweldig en levensecht. Verder nog een drumsolo van Vitesse, nummer weet ik ook niet meer en dat was ook erg goed. De opbouw van het drumstel vond ik erg goed in het geluidsbeeld en alles was goed en los geplaatst in breedte en hoogte.

Aanvulling 2 April 2010 : Voor Audiopaul, één van de deelnemers heeft het een positief vervolg gekregen en is na aanleiding van dit phonokabelvergelijk er verder mee gegaan en heeft een nieuwe phonokabel aangeschaft, de Furutech AG-12L. Zijn luisterbevindingen en verslag vind je hier :  review Furutech AG-12L