Visite van...

De Ruimte:
Ik was wat te vroeg, of eigenlijk was Onno wat aan de late kant, en dus kreeg Onno eerst nog een maaltijd voorgeschoteld door "zijn" Yvonne. Daarna met z'n drieën tijdens de koffie wat nader kennisgemaakt, maar toen was het toch echt tijd om ons naar de tweede verdieping te verplaatsen.

Een zolder dus, geheel in het teken van audio, op de wasmachine en droger na dan. Rechts de set, links de luisterplek, een a-symmetrisch dak en vloerbedekking op de vloer. En nog een paar kasten tegen de muren die gevuld zijn met boeken en LP's en CD's. Achter de set een aantal diffusors die ik al eerder bij Hans in Haaften had gezien. Ook Onno is bezig om met behulp van Toine Dingemans de ruimte akoestisch aan te pakken. De diffusors staan goed (worden weliswaar nog iets in hoogte gelift om daaronder snoeren en stekerblokken kwijt te kunnen), maar er worden nog diffusors bijgeplaatst aan de zijkanten en boven tegen het schuine zolderdak. En wellicht nog wat bass-traps als die nodig blijken te zijn.

Wat staat er:
De set staat in een zelfbouwkast. Zoals Onno ook al zelf constateerde, was dat geen ideale kast en zal hij die nog gaan vervangen. En de platenspeler aan de muur op een rack zetten, zodat die zo goed als geen last meer zal hebben van terugkoppeling. In de kast staan een AVM Evolution CD-1 speler, en een AVM Evolution DAC 3, een Denon DP-80 platenspeler met Fidelity Research Fidelity Research FR-64 S arm en een Jan Allaerts MC-ONE BORON element. Dan een Audio Analogue Bellini pre-amplifier en een Audio Analogue Donizetti eindversterker. Verder is er een AH! phonopre HQ MM/MC met RP modificatie. En de Sonus Faber Concerto speakers. De uitgebreide setbeschrijving met de gebruikte interlinks en netsnoeren staat onderaan deze pagina.
 

Het luisteren:
We begonnen met een paar CD's van Onno. Met de eerste CD's probeer ik altijd wat aan de set te wennen. Maar hier was dat niet nodig. Ik had direct het gevoel dat de set mij pakte. De derde CD was het alom bekende nummer Walk on the wild side van Lou Reed. Al vanaf het eerste tonen van de eerste CD was het al helder, maar hier was het zó duidelijk: een prachtig diep geluidsbeeld, waarbij alle instrumenten en stemmen zo vreselijk goed te volgen en vooral aanwijsbaar waren. En wat mooi gemixed: de achtergronddames kwamen vanuit de achterkant (heel ruimtelijk) zó mooi naar voren (heel close en droog), kippevel..... Volgens mij komt dat voor een heel groot gedeelte door de akoestische aanpassingen van de ruimte.

We begonnen mijn stapeltje CD's met One day you'll dance for me, New York City van Thomas Dybdahl, met zo'n lekker blazende sax. Ook hier die aanwijsbaarheid waar iedereen staat te spelen. Van Spinvis werd de CD Nieuwegein aan zee opgezet. Een vrij hard opgenomen CD en dat uitte zich ook bij Onno in te schel klinkende bekkens en s-sen bij de stem. Maar.... wat een geweldige diepte en breedte in het geluidsbeeld! In het nummer Limonadeglazen Wodka speelt Erik de Jong mondharmonica en je hóórt en "ziet" hem tijdens het spelen echt afstand nemen van de microfoon. En daarbij ook zo'n natuurlijke geluidsafname, maar wel met behoud van de dynamiek. Zo heb ik dat ook tijdens concerten ervaren! Ik was hierdoor zo nieuwsgierig geworden, dat ik hetzelfde nummer de volgende dag meteen thuis gedraaid heb. Met een behoorlijk teleurstellend resultaat....

Een twee-weg luidspreker kan mij wel bekoren. Ik heb zelf ook met een twee-weg gespeeld (Thiel 1.5) en ik vind dat die héél erg lekker klinken in het midden en hoog, en met name bij stemmen en percussie. Dat klink daar zó natuurlijk en lekker live! Ik heb ook geen idee hoe dat komt, maar een drieweg heeft dat voor mij veel minder. Onno gaf aan, dat een drie-weg systeem ten opzichte van een twee-weg iets ten koste gaat van de ruimtelijkheid in het geluidsbeeld en hierdoor o.a. bekkens en dergelijke wat minder lijken.(pin-point imaging).  

Lambchop met Is a Woman had ik eerst op CD en later op LP gekocht. Eigenlijk een heel audiofiele opname, erg close opgenomen. Bij Onno hebben we de CD gedraaid, het nummer Flick kwam duidelijk wat minder over. Het is een CD met moeilijk laag, en dat ging hier wat de mist in. Rommelig en niet goed te volgen. Eigenlijk vreemd, wat met een twee-weg systeem zou dat juist "lichter" moeten kunnen klinken.

Daarna draaiden we een CD die ik van de Biep geleend heb: Oi va voi van de gelijknamige CD met het nummer Worry lines. Prachtig blazende trompetten bepalen hier voor mij het nummer. Ook hier weer die ruimtelijkheid en aanwijsbaarheid van de instrumentalisten. Echt ongekend mooi.

Toen gingen we naar hetgene waar ik mede voor gekomen was, de analoge kant met het Jan Allaerts element. Eerder had Onno al aangegeven dat zijn hele goede, weliswaar geleende, phono pre (een Moscode Super-It (buis) van forumlid Ruud) door omstandigheden weer terug was naar de rechtmatige eigenaar. Nu draaide hij met een AH! HQ Phonopre. En, hoewel de AH! behoorlijk gemodificeerd is door Roger (een verbeterde voeding en betere condensatoren zoals o.a. Audyn plus), bleek al tijdens het eerste nummer dat het futloos en saai klonk. Hoewel de potentie van de JA wel aanwezig was, werd de performance volledig onderuit gehaald door de phono pre. De AH! is wél een mooie phono pre als instapper, maar zeker niet geschikt om aangestuurd te worden door een verfijnd element als een JA. Het had mijns inziens dan ook geen zin om verder te luisteren naar de platenspeler. Erg jammer, maar er komt natuurlijk wel een volgende keer....

Een tweewegsysteem, met een hele goede "voorkant", kan vreselijk goed presteren. Dat bleek al eerder bij Hans in Haaften, en hier bij Onno weer. Beiden hebben een dedicated luisterruimte en hebben de mogelijkheid om de ruimte akoestisch te optimaliseren. En daaruit blijkt, dat je tot een enorme geluidsbeleving kunt komen met een relatief lage investering. Tenminste, als je bekijkt wat de verhouding is tussen de waarde van de set en die van de akoestische aanpassingen. Terwijl de laatste eigenlijk de belangrijkste factor is.....

Ik ga zeker nog een keer terug naar Onno, natuurlijk om zijn JA-element met de juiste phono pre te beluisteren, maar ook om zijn set in de verder akoestisch aangepaste ruimte te horen.

De set van Onno:

Luidspreker: Sonus Faber Concerto
CD-speler: AVM Evolution CD-1

Draaitafel: Denon DP-80 met Fidelity Research Fidelity Research FR-64 S arm

Element: Jan Allaerts MC-ONE BORON

Phono versterker: AH! phonopre HQ MM/MC met RP modificatie
Voorversterker: Audio Analogue Bellini
Eindversterker: Audio Analogue Donizetti

Bekabeling:

CD-DAC : Gewone coaxkabel

DAC-VV : Kimber Select KS-1011 (op proef, maar wordt waarschijnlijk een KS-1016)

VV-EV : Twisted Pair Design Foundation (word vervangen door een Kimber KS -1016)

PH-PHpre : Kimber TAK-AG (zilveren)

PHpre-VV : NC Audio zilveren interconnect (word vervangen door Kimber KS serie, een koperen KS-1016 of de zilveren KS-1030)

VV-LS : Twisted Pair Design Ascent speakerkabel (word vervangen door Kimber 8 TC speakerkabel)

Netsnoeren :

VV, EV, DAC : Gemkow professionall

CD loopwerk : Belden powercord

Phono loopwerk : standaard netsnoer

Phono pre : standaard netsnoer

Stekkerblok : Supra MD 06 MK2 + gewoon netsnoer