Op bezoek bij...

Thingman woont net als bijna elke nederlander in een gewoon rijtjeshuis, dus dat is niets bijzonders. Bij binnenkomst kon ik geen geen hifiset ontdekken. Er was wel een soort surroundgebeuren, maar ik zag daar geen Anti-Cable aan hangen dus dat kon de hoofdset niet zijn. Al snel werd duidelijk dat Thingman's hoofdset op de zolder stond. Maar voordat we naar de zolder gingen, dronken we eerst een heerlijke bakkie koffie en raakten we al snel aan de praat over Hifi en akoestiek.

Thingman is een expert op akoestisch gebied en geeft hier adviezen over. Nu heb ik sinds een poosje een eigen luisterruimte en in deze luisterruimte zitten nog wat akoestische moeilijkheden. Dat was een tijdje geleden wel duidelijk geworden toen forumlid Sodejuu bij mij was. Dus ik had voor mijn bezoek aan Thingman al uitgebreid met hem over mijn akoestische moeilijkheden gemaild en zijn website van onder tot boven gelezen en doorgespit.
Dus toen we het over akoestiek kregen, kwam al snel de gemaakte tekening van mijn luisterruimte op tafel en hebben we daar dan ook zeer uitgebreid over gesproken. Thingman legde onder andere uit wat akoestiek inhield en wat hij doet als hij een advies moet geven, namelijk een bezoek aan huis waar hij een  (nagalm)meting en eventueel bass management doet.
Met de verzamelde gegevens rekent hij uit wat de problematiek is van de gemeten ruimte en geeft daar een advies over in een plan van aanpak. Bij eventuele realisatie kun je zover gaan als je zelf wilt a.d.h.v. het plan van aanpak. Kortom, Thingman gaat hier zeker niet over 1 nachtje ijs, maar zeer grondig te werk. Tijdens ons gesprek bleek al snel waar in zijn algemeenheid de knelpunten liggen in mijn luisterruimte en daar hebben we nog lang over gepraat. We hadden er nog wel veel veel langer over kunnen praten, ware het niet dat ik kwam om te luisteren naar de Anti-Cable.

Na uren praten gingen we dan uiteindelijk naar boven om toch eens te gaan luisteren naar waar ik eigenlijk voor gekomen was. Voordat we boven de zolder opgaan laat Thingman eerst nog zijn werkamer zien waar hij de nodige akoestische hulpmiddelen, zoals diffusers, bouwt. Heel interresant om te zien.

Maar goed, luisteren gingen we, en dus togen we nog een verdieping hoger. Aangekomen in de luisterruimte zie ik 2 gigantische speakers van Apogee (model is de Duetta Signature) met daartussen op Callasboarden de Audio Research LS-7 voorversterker, de Usher R1.5 eindversterker, de Marantz SA-1 cd speler en natuurlijk de Anti-Cable als bekabeling. De interlinks waren zelfbouw, gemaakt door forumlid Hans van Liempd.

Verder zag je in de ruimte heel wat aanpassingen qua akoestiek, zoals op strategische punten geplaatste diffussers in de gehele ruimte. Het luik ging dicht, de luisterstoel werd op het luik geplaatst en ik werd uitgenodigd om te gaan zitten.

Daar ik ook eigen cd's had meegenomen werden deze snel gedraaid. Dit had een voordeel, want de muziek van mijn zelf meegebrachte cd's ken ik goed.

Zoals ik al aangaf zou ik komen om te luisteren naar de Anti-Cable, maar na 1 nummer gehoord te hebben stapte ik daar al snel van af, want ik kan niet iets beoordelen als ik de rest van de set ook niet ken.
De Audio Research voorversterker kende ik wel, maar de Usher eindversterker weer niet, evenmin als dat model van Apogee. Ooit in een ver verleden had ik het kleinere broertje van deze Apogee weleens gehoord met een Krell versterker, maar dat was lang geleden. Kortom, ik kon niet aangeven wat die Anti-Cable nou precies deed.

Daarbij luisterde ik nu voor het eerst in mijn hifileventje in een 'behandelde' ruimte en dat was op zich al een hele belevenis, want wat ik hoorde was zo anders dan ik gewend ben.

Het was ook even wennen aan de soundstage, want die soundstage in een 'behandelde' ruimte is zo duidelijk anders. Opmerkelijk vond ik dat het net leek (en voor mijn gevoel was dat ook zo) of er geen (zij) reflecties meer waren. Althans ik nam ze niet waar. De soundstage was geweldig, groot en echt, 'alles' hing los in de ruimte en dat met heel veel lucht erom heen. Bij wijze van spreken hoorde je de lucht om de bekken van het drumstel, maar ook de lucht om het drumstokje. Daarbij hing elke trommel echt los in de ruimte. Heel realitisch vond ik dat. Verder viel mij op dat er geen (ver)kleuring was in het geluidsbeeld.

De stem van Andrew Latimer van Camel klonk heel realistisch en 'live' en ik kon zijn vingers bij wijze van spreken echt zien gaan over de snaren van zijn Gibson gitaar. Ik had echt het gevoel erbij te zijn, alsof ze een live optreden gaven voor mij, zo realistisch vond ik het.

Dit was echt smullen. Regelmatig kippenvel en opkomende emoties bij het horen van Camel en (geestes) beelden van de vele concerten die ik van ze heb bijgewoond.

Dit is wel even totaal anders dan ik gewend ben. Ik hoor microdetails van microdetails, die ik thuis op mijn set niet hoor of slechts een klein beetje, maar dan niet zo duidelijk en afgebakend. Verder valt me het uitsterven van tonen en het inzetten van een toon op. Dynamisch als het dynamisch moet zijn, ingetogen als het ingetogen moet zijn en scheurend als het echt scheurend moet zijn. Want rocken kunnen ze ook nog steeds, die boys van Camel.

Dit is genieten van de bovenste plank.

Elke meegebrachte cd verdween in de cd speler en elke keer was het zo genieten van de muziek, maar ook van die soundstage die me voorgeschoteld werd. De tijd vloog en na anderhalf uur luisteren gingen we weer naar beneden voor een bakkie koffie en om de nicotinezucht bevredigen. Onder het genot van deze goddelijke middelen vertelde ik mijn luisterbevinding. Althans, ik deed een poging.

Ik vond het indrukwekkend en heel leerzaam om eens te luisteren in een 'behandelde' luisterruimte en de betrokkenheid en realisme van de muziek te horen. Een soundstage die alle muren deden vervagen en zo doortekenend en ruimtelijk was. Ik bedacht me dat ik in mijn nieuwe ruimte nog een lange weg had te gaan, maar volgens Thingman zijn de problemen met mijn ruimte ook op te lossen bij mijn ruimte. En dat geloofde ik gelijk, want ik had zojuist zo'n 'behandelde' ruimte gehoord. En zo ging het gesprek weer over wat met mijn ruimte gedaan kon worden. De tijd vervloog weer; inmiddels was het laat in de middag geworden en tijd voor mij om de terugreis weer aan te vangen.

Van een tweede luisterronde kwam het dus niet meer, maar zo erg was dat ook niet, want wat ik had gehoord was al indrukwekkend genoeg en mijn hoofd zat vol met informatie en indrukken. Ik vond het hartstikke gezellig en fijn dat er (heel) ruim de tijd werd genomen om mij te voorzien van akoestische informatie. Ik heb veel geleerd heb en ik vond de 'behandelde' ruimte en de muziekklanken die er tentoon werden gespreid werkelijk indrukwekkend . Smullen met kippenvel was het.

"Dit wil ik ook!", riep het kleine jongetje in mij steeds. En dat kleine jongetje in mij heb ik zijn zin gegeven; er komt een vervolg hierop, maar dan met mijn ruimte.

Thingman, ik dank je nogmaals voor je gastvrijheid, de gezelligheid, je heerlijke koffie en bovenal je kennis van akoestische zaken. We gaan hier aan de slag!

Tja en de Anti-Cable, die eigenlijk het hoofddoel was van dit bezoekje, werd uiteindelijk het ondergeschoven kindje. Dat komt nog wel eens.